[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: جلد 4، شماره 3 - ( 5-1382 ) ::
جلد 4 شماره 3 صفحات 39-46 برگشت به فهرست نسخه ها
بررسی‌ چگونگی‌ مقاومت‌ در درمان‌ لیشمانیوز جلدی‌ با مگلومین‌ آنتی‌موان‌ (گلوکانتیم‌): مقایسه‌ حساسیت‌ انگل‌ جدا شده‌ از بیمار به‌ دارو در محیط‌ کشت‌ با پاسخ‌ کلینیکی‌ بیمار به‌ درمان‌
مجید محمودی‌ *، سیدجعفر نصرت‌آبادی، علی‌رضا فکری، عباس حق‌پرست، ایرج‌ شریفی
چکیده:   (20499 مشاهده)
سابقه‌ و هدف‌: با توجه‌ به‌ اینکه‌ درمان‌ اساسی‌ در بیماری‌ لیشمانیوز با ترکیبات‌ آنتی‌موان‌، شامل‌ پنتوستام‌ و گلوکانتیم، صورت‌ می‌گیرد و مقاومت‌ داروئی‌ بیمار به‌ این‌ ترکیبات‌ خصوصاً در مناطق‌ اندمیک‌ یکی‌ از مشکلات‌ اصلی‌ در این‌ بیماری‌ است‌. این‌ مطالعه‌، جهت‌ ارزیابی‌ حساسیت‌ و یا مقاومت‌ سوش‌های‌ Leishmania tropica جدا شده‌ از بیماران‌ را در محیط‌ کشت‌ و در حالت‌ تکثیر داخل‌ سلولی‌ (فرم‌ اماستیگوئی‌) در مقابل‌ دو ترکیب‌ سه‌ ظرفیتی‌ و پنج‌ ظرفیتی‌ آنتی‌موان‌، انجام‌ گردید و نتایج‌ آن‌ با پاسخ‌ درمانی‌ بیماران‌ مقایسه‌ شد. مواد و روش‌ها: جهت‌ انجام‌ این‌ بررسی‌ از بیمار مبتلا به‌ لیشمانیوز جلدی‌ در منطقه‌ اندمیک‌ نمونه‌برداری‌ شد. انگل‌های‌ جدا شده‌ از هر بیمار در محیط‌های‌ جامد و مایع،‌ کشت‌ و تکثیر گردید. سپس‌ با استفاده‌ از ماکروفاژهایِ زنده‌ مایع‌ صفاق موش‌، کشت‌ و تکثیر انگل‌ در داخل‌ سلول‌های‌ ماکروفاژ و در پلیت‌هایی‌ مخصوص‌ فراهم‌ گردید. کاهش‌ رشد انگل‌ در داخل‌ ماکروفاژ و همین‌طور کاهش‌ درصد ماکروفاژهای‌ آلوده‌ شده‌ در اثر اضافه‌ نمودن‌ دارو تعیین‌ و بدین‌ وسیله‌ میزان‌ حساسیت‌ انگل‌ در مقابل‌ این‌ ترکیبات‌ در حالت‌ In vitro مشخص‌ گردید. یافته‌ها: نتایج‌ حاصله‌ از این‌ بررسی‌ نشان‌ داد که‌ ترکیب‌ آنتی‌موان سه‌ ظرفیتی‌ با حداقل‌ غلظت‌ µg/ml100 به‌ طور معنی‌دار باعث‌ کاهش‌ تکثیر داخل‌ سلولی‌ انگل‌ جدا شده‌ از هر بیمار می‌گردد )05/0 (P<. مقایسه‌ آماری‌ بین‌ میانگین‌ تعداد آماستیگوت‌های‌ داخل‌ ماکروفاژ با میزان‌ مداومت‌ زخم‌ بیانگر وابستگی‌ این‌ دو معیار به‌ طور معنی‌دار نبود. همین‌طور بین‌ میزان‌ درصد ماکروفاژهای‌ آلوده‌ به‌ انگل‌ برای‌ هر سوش‌ جدا شده‌ از بیمار و مدت‌ زمان‌ بهبودی‌ در همان‌ بیمار، وابستگی‌ معنی‌داری‌ مشاهده‌ نشد. نتیجه‌گیری‌: نتایج‌ حاصله‌، احتمالاً نشان‌ دهنده‌ عدم‌ ارتباط‌ بین‌ میزان‌ تکثیر و قدرت‌ تهاجم‌ و یا شدت‌ بیماری‌زایی‌ سوش‌ انگل‌ جدا شده‌ از بیمار با میزان‌ مداومت‌ و یا توسعه‌ زخم‌ می‌باشد
واژه‌های کلیدی: لیشمانیا تروپیکا، مگلومین‌ آنتی‌موان‌، پتاسیم‌ آنتی‌موان‌ تارتارات‌، مقاومت‌ دارویی‌
متن کامل [PDF 320 kb]   (2239 دریافت)    
نوع مطالعه: كاربردي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۸۷/۶/۲۶
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

کد امنیتی را در کادر بنویسید >



XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Mahmoodi M, Nosratabadi J, Fekri A, Haghparast A, Sharifi I. Evaluation of meglumine antimonate therapy in cutaneous leishmaniasis: Comparison of in vitro sensitivity of Leishmania tropica isolates from patients treated with drug with clinical response . koomesh. 2003; 4 (3) :39-46
URL: http://koomeshjournal.semums.ac.ir/article-1-213-fa.html
محمودی‌ مجید، نصرت‌آبادی سیدجعفر، فکری علی‌رضا، حق‌پرست عباس، شریفی ایرج‌. بررسی‌ چگونگی‌ مقاومت‌ در درمان‌ لیشمانیوز جلدی‌ با مگلومین‌ آنتی‌موان‌ (گلوکانتیم‌): مقایسه‌ حساسیت‌ انگل‌ جدا شده‌ از بیمار به‌ دارو در محیط‌ کشت‌ با پاسخ‌ کلینیکی‌ بیمار به‌ درمان‌. نشریه كومش. 1382; 4 (3) :39-46

URL: http://koomeshjournal.semums.ac.ir/article-1-213-fa.html

جلد 4، شماره 3 - ( 5-1382 ) برگشت به فهرست نسخه ها
کومش Koomesh
Persian site map - English site map - Created in 0.089 seconds with 800 queries by yektaweb 3506